Tante Mia

Gisteren hebben wij afscheid genomen van tante Mia, de tante van mijn vriendin. Met een respectabele leeftijd van 87 jaar overleed zij afgelopen maandag. Een maand geleden werd zij opgenomen in een revalidatiecentrum om aan te sterken, maar helaas ging het daar snel bergafwaarts. Het was een mooie dienst waar haar de laatste eer werd bewezen.

De laatste weken van haar leven werd er door een deel van haar familie niet van haar zij geweken. Een diepe buiging voor haar twee zusters, twee broers, zwager en mijn schoonmoeder die om de beurt een waakdienst op zich namen. Ook allemaal niet meer de jongste. Over teamwork gesproken.

Ik ben dankbaar dat ik haar nog een aantal keren heb mogen zien en een kleine bijdrage heb mogen leveren, als taxi, om mijn schoonmoeder en de peettante van mijn vriendin naar het revalidatiecentrum te brengen als zij aan de beurt waren om te waken.

Ik denk niet dat tante Mia ooit een basketbal heeft aangeraakt. Maar ik denk wel dat zij wist dat ik basketbal speelde. Want ook al woonde ze op zichzelf en kwam zij bijna niet van haar erf, zij wist alles. Zonder internet. Er is een goed journalist aan haar verloren gegaan. Vroeger was het gewoon anders. Zij huwde zich met oom Jeng op haar 22e en ging logischer wijze op zijn boerderij werken.

En daar is het vergelijk te maken met basketbal (en vele andere sporten). Als er jonge mensen in de NBA beginnen aan hun carrière of wanneer een speler zijn eerste titel behaald, wordt er altijd gevraagd: ‘Wat heeft jou hier gebracht?’ Het meest gegeven antwoord: hard werken en toewijding. Maar ook de mensen die dit het hardst roepen, komen er vaker niet. Ze worden lui, veel dingen komen hun aanwaaien en de aandacht verdwijnt.

Eigenlijk had elke topbasketballer een weekje bij tante Mia in de leer moeten gaan. Over hard werken en toewijding gesproken. Haar vakwerkhuis was haar lust en haar leven. Ze onderhield het huis zelf tot voor kort. Van het verfwerk van de balken aan de buitenkant tot het onkruid op het erf. Alles wat je kunt bedenken om het huis in goede staat te houden. Ooit een opgeruimd huis gezien? Tante Mia was de bedenker van schoonmaken. Zoals tijdens haar afscheidsdienst door oom Jan werd gezegd: ‘De zolder van de stal van Mia was schoner dan menig keuken bij een ander.’

Er is een bijzonder mens heen gegaan. Adieje Tante Mia.

Een gedachte over “Tante Mia”

Plaats een reactie