Hardlopen

Tien kilo geleden liep ik regelmatig hard. Wanneer er nog jongens uit Zwolle denken ‘hoe kwam die Veldman altijd zo fit?’, dan is het antwoord hardlopen. Als het seizoen voorbij is, pak ik bewust een twee- tot drietal maanden de bal niet op (als er geen Corona is). Even een andere tekst. Adidas had een app waarbij ik in combinatie met een hardslagmeter en stappenteller onder de begeleiding van Derrick Rose in mijn oor interval trainingen deed ter voorbereiding op het nieuwe seizoen.

Af en toe negeerde ik Rose en ging ik voor langere afstanden, 5 of 10 kilometer. Omdat ik super licht was, ging ik super snel. Mijn persoonlijke records stammen uit die tijd: 5 kilometer in 18,53 minuten, 10 kilometer in 42 minuten. Dat red ik nu niet meer. Toch trok ik afgelopen week weer eens de stoute schoenen aan voor een rondje van 5 kilometer. De laatste keer was twee jaar geleden. Het viel mij niet tegen. Na 27,23 minuten was ik klaar en trots.

Enige nadeel: drie dagen spierpijn aan voornamelijk de bovenbenen. Ik was even vergeten hoe verzuring ook al weer aanvoelde. Om dat de voorkomen, heb ik mij zelf beloofd de komende tijd weer vaker te hardlopen. Eigenlijk is het mega saai, maar juist daardoor vind ik het leuk. Even nergens anders aan denken dan aan de volgende stap, aan mijn ademhaling en het negeren van pijn. Hardlopen is doorzetten.

Op 30 augustus beginnen de trainingen weer en ik hoop door het hardlopen weer fit als vanouds te zijn. Basketbaltalent heb ik niet, maar aan mijn conditie en inzet heeft het nooit gelegen. Of juist inzet door die conditie, omdat ik nooit opgaf. Die fitheid weer behalen is een mooi doel voor de komende tijd.

En o ja; begin september ga ik met de jongens uit Zwolle op basketbalweekend naar Papendal. Een jaarlijkse traditie waar ik als “buitenstaander” aan deel mag nemen. Gezellig en fanatiek. Stiekem hoop ik dat tijdens dat weekend de jongens uit Zwolle denken: ‘hoe komt die Veldman toch zo fit?’