Drie Op Een Rij

Vandaag is de grote dag dat ik voor de derde keer op rij de Gouden Griffel van BC Dunatos in ontvangst mag nemen. De prijs voor de meeste geschreven bijdrages in het afgelopen basketbalseizoen. Helaas kan ik hem door de Coronamaatregelen niet persoonlijk uit de sporthal op komen halen, maar ik ben er oprecht heel blij mee.

Schrijven is mijn grootste passie geworden naast basketbal. En eerlijk gezegd heeft hij basketbal van zijn eerst plek gestoten. Niet alles wat ik schrijf is even goed of even leuk. Toch vind ik het erg fijn elke zondag iets basketbal gerelateerd met de wereld te delen. Er komen steeds meer reacties op mijn blogs binnen. De reden om voorlopig niet te stoppen.

Het is mijn vriendin die mij uiteindelijk zo ver kreeg om mij in het schrijven te storten. Zo nu en dan schreef ik wel iets, maar daar bleef het dan bij. Ik zat wel te zeuren om een schrijfcursus te volgen. Deed het alleen vervolgens niet. Tot ik er één in Maastricht vond en zij mij stimuleerde mij aan te melden. Na een blogcursus, volgde een Schrijfcursus (die ik nog steeds volg) en ondertussen ben ik ook begonnen met een schrijversopleiding bij De Schrijversacademie in Leiden.

Waar het mij gaat brengen weet ik niet. Een boek misschien? Dat is mijn ultieme droom. Voorlopig alleen nog niet. Eerst beter worden en vanuit beter worden de volgende stap. Wie weet een boek over basketbal. Want uiteindelijk is het toch weer met mijn sport begonnen. Door het regelmatig schrijven over basketbal is mijn wekelijkse Visie Van Veldman bij Dunatos ontstaan, van waaruit mijn website is geboren.

Misschien dat ik daarom wel extra trots ben op de derde Gouden Griffel. Het doet mij goed dat mijn blogs wekelijks worden gepubliceerd in de nieuwsbrief en wie weet gaan er door de blogs meer mensen (meer) schrijven.

Via deze weg wil ik daarom BC Dunatos bedanken! Visie Van Veldman was er niet geweest zonder de club (Maurice in het bijzonder). Op naar nog heel veel bijdrages en wie weet in de toekomst meer Gouden Griffels.