Te Laat

Ik ben nooit te laat, maar vandaag wel. Wekelijks staat om 17:00 uur mijn blog netjes klaar, zodat hij de wereld ingestuurd kan worden. Vandaag niet. De deadline is deze keer niet gehaald. Ik heb vakantie en daardoor eigenlijk alle tijd. Ik heb de tijd alleen niet gebruikt voor het schrijven van dit stuk. Alleen voel ik mij wel verplicht (vooral voor mijzelf) elke week een bijdrage te posten.

Normaliter ben ik altijd veel te vroeg. Mijn vriendin stoort zich er wel eens aan. Zij moet zich haasten omdat ik weg wel. Staat zij nog voor de spiegel, dan heb ik de jas al aan. Komen wij aan op de plaats van bestemming, zijn wij standaard de eerste. Waren wij toch maar later van huis vertrokken. Ik krijg het niet uit mijn systeem. Ik kom gewoon graag op tijd.

Ik was niet altijd zo vroeg, dit kwam eigenlijk vooral door werk. Hierdoor was ik bij Be Quick op de trainingen altijd te laat. Omdat ik werkte in Almere, was het tijdstip van de training gewoonweg net niet te halen. Maar ik sloeg geen training over. Het te laat komen leverde wel op, dat de trainingsavonden door mijn teamgenoot een “Avondje Veldman” werden genoemd. Geen training ging er voorbij zonder mij. Ik wilde zelf ook nooit de avondjes Veldman missen.

Ik kan niet beloven dat ik in de toekomst altijd stipt om 17:00 uur blog. Ik ga er mijn uiterste best voor doen. Er staat veel te gebeuren op basketbalgebied, dus weer voldoende om over te schrijven. Komende maandag begint bijvoorbeeld bij Dunatos de eerste Heren training, helaas zal ik deze nog even skippen. Zodra het kan ben ik weer van de partij (en op tijd). Heren doe het wel rustig aan, straks moet jullie in een blessure lockdown. Dat wil toch niemand?

Eerst nog even genieten van de laatste week vakantie en al vast broeden op mijn blog van volgende week. Zal ik een spoileralert geven? Nee, ik houd het nog even voor me. Al weet ik 100% zeker dat ik volgende week niet te laat zal zijn!