The Process

Ik weet niet wat ik van Joël Embiid moet vinden. Er is iets aan hem wat mij niet bevalt, maar ik kan er de vinger niet opleggen. Sowieso spelers die zichzelf een bijnaam geven, hebben bij mij al een streepje achter. Een bijnaam krijg je, die pak je niet zelf. The Process vanwege het tijdperk waarin Sam Hinkie nog aan het roer van de 76ers stond en ze bezig waren met het proces van het bouwen van een kampioenschapsteam rondom Embiid en Ben Simmons.

Ook al weet ik niet wat ik van hem moet vinden, wat is deze gast ontzettend goed. Een monster. 26 wedstrijden onderweg scoort Embiid een gemiddelde van 34.8 punten per wedstrijd, 11.8 rebounds, 6.2 assists en 2.0 blocks. Wederom staat hij bovenaan de topscorerslijst. Misschien wederom op weg naar een tweede MVP-titel op rij.

De vraag is vooral: blijft hij heel? Blessures zitten hem redelijk vaak in de weg op de verkeerde momenten in het jaar. Daarnaast heeft hij geen super goede track record in de play offs. Altijd komt Embiid aan het einde van het jaar tekort. Of heeft hij een aantal offdays. Vaak wordt er dan ook gekeken naar zijn medespelers. Simmons die het verpeste, Harden die het verpeste. Maar nu heeft hij Tyrese Maxey naast zich. Die dit seizoen een gigantische groei heeft doorgemaakt. Wie weet komt het proces nu dan toch ten einde?

Maar wat is er dan met Embiid wat mij aan hem irriteert? Zijn grappen op X? Zijn overdreven aanwezigheid? De manier waarop hij scores viert? Het aanstellerige? Ik weet het niet. Er zijn meer sporters waar ik dat mee heb, terwijl het geweldige atleten zijn; bijvoorbeeld Christiano Ronaldo.

Misschien moet ik het gewoon eens in mijn hoofd uitschakelen en gaan genieten van deze geweldige basketballer. Dat ik op een andere manier naar hem en zijn spel ga kijken. Want ik denk oprecht dat Embiid bij één van de beste centers allertijden hoort. Nieuw jaar, nieuwe kansen. Ik geef één van die kansen aan Joël Embiid.