Dictee

Afgelopen zaterdag was Het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Auteur Lydia Rood kwam bij de prominenten als winnaar uit de bus. Twee heren wonnen beide met acht fouten. Ook al ben je nog zo goed in taal, het blijft een lastig ding.

Ik schrijf al vijf jaar blogs en ik weet zeker dat er heel veel spelfouten in staan. Dat maakt mij op zich niet veel uit, het gaat mij vooral om de boodschap. Het plezier en de ontspanning die ik ermee breng. En uiteraard een stuk achtergrondinformatie, zodat de lezer elke keer weer net iets meer weet.

Spelling blijkt ook in de NBA een worsteling te zijn. Stel je werkt bij de San Antonio Spurs en jouw taak is om de achternamen op de shirts van de spelers te plakken (strijken?). De volgende dag ben jij wereldnieuws want de enige taak die jij moet uitvoeren heb je incorrect gedaan. Wembanyana in plaats van Wembanyama. What’s in a name? Binnen no time werd het shirt gewisseld, maar het kwaad was al geschiet.

Het is niet de eerste keer dat het gebeurd. Type op google: misspelled jerseys nba. Nowitkzi (Dirk Nowitzki), Drummund (Andre Drummond), Baltche (Andray Blatche), Hamiltion (Richard Hamilton), Qucikley (Emanuel Quickley). En zo zijn er nog wel meer te vinden. Lekker bewaren die shirtjes en op een andere moment naar de veiling. Misschien brengt het nog eens geld op.

Ik vraag me wel af? Waarom prepareren ze die shirts niet in een grote oplage. Controleren die oplage en zo kun je eigenlijk nooit mis zitten. Maar waarschijnlijk denk ik te makkelijk en is het een mooie vorm van werkverschaffing voor de materiaalman. Het probleem kan natuurlijk zijn dat er tegenwoordig zoveel verschillende shirts worden gedragen, dat op het laatste moment wordt bepaald welke shirt die avond aan de beurt is.

Om een lang verhaal kort te maken. Spelling is belangrijk voor iedereen. Zelf heb ik nog nooit meegedaan aan Het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Misschien moet ik dat toch volgend jaar maar eens doen. Ik weet zeker dat het de kwaliteit van mijn Visie Van Veldman gaat verhogen.