Mooi klasje. De nieuwe leden die op 12 augustus werden toegelaten tot de Naismith Basketball Hall of Fame. Pau Gasol, Dwyane Wade, Tony Parker, Dirk Nowitzki, coach Pop en Becky Hammon (en nog een paar anderen). Allemaal voor hun bewezen diensten in de NBA, WNBA of op internationaal vlak.
De keuzeheren waren er deze keer snel uit. Begrijpelijk. Maar naast dat het nu voor de hand lag, is het soms heel moeilijk te bepalen wie er in de Hall of Fame terecht komt. En als er geen logische keuzes zijn, wordt er naar het tweede of derde garnituur gekeken. Soms lijkt het of iedereen in de Hall of Fame kan komen. Want zoals vaak gekscherend wordt gezegd: ‘als zelfs Mitch Richmond in de HOF staat.’
Niet de Richmond een slechte basketballer was. Nee. Zelfs een goede speler. Hij stond altijd hoog op mijn lijstje. Goede guard, zes keer Allstar (MVP van de Allstar Game in Phoenix in 1995), vijf keer All-NBA, Rookie of the Year in het seizoen 88-89, een bronzen Olympische medaille met team USA in Seoel en een gouden Olympische medaille met Dream Team III in Atlanta. Geen onaardig lijstje. Maar er ontbreekt een NBA-titel. En in zijn tijdperk was Richmond eigenlijk nooit één van de beste 10 spelers.
Op het moment dat het zich aandiende, en er geen first-ballot Hall of Famer beschikbaar was, schoof hij naar voren. Natuurlijk niet helemaal onterecht, maar het zette mensen aan het denken. In baseball is het veel moeilijker dan bij basketbal. En toch is de club geselecteerden slechts 3% van alle NBA-spelers die ooit in de NBA hebben gespeeld.
Mij boeit de HOF niet echt. Het is goed dat mensen worden geëerd voor hun carrière. Vooral als jouw spel iets speciaals bracht of dat jij hebt geholpen het spel (ook internationaal) op een hoger niveau te brengen.
Volgend jaar is er weer kans voor een ‘Mitch Richmond’. Vince Carter, Joakim Noah, Tyson Chandler, Jamal Crawford, Kyle Korver en Marvin Willams zijn de first-ballots. Op Carter na, verder geen aansprekende namen. Er is daarom een kans voor non-first-ballot spelers: Chauncey Billups, Shawn Marion, Amar’e Stoudemire, Shawn Kemp en Larry Foust.
Met andere woorden: volgend jaar hebben de keuzeheren het niet zo makkelijk. Waarom niet gewoon een jaartje skippen?

Lekker sarcastisch maar daarom niet minder waar!
LikeLike