Laatste Kans

We klagen ons wat af. Wat hebben we het slecht met z’n allen. Helaas zijn er te veel mensen die een goede reden hebben te klagen, maar het gros (in ieder geval in Nederland) heeft het over het algemeen goed. Wanneer ik naar de documentaireserie ‘Last Chance U’ kijk, realiseer ik me in ieder geval dat ik bij die laatste groep hoor.

Onder leiding van coach John Mosley grijpen jongeren hun laatste kans om nog een basketbal carrière te krijgen. Eerdere mislukte avonturen of een afdwaling naar het slechte pad, betekent letterlijk de laatste kans voor hen. Jongens die beide ouders zijn verloren, die door blessures aan de drugs raakten, heel vroeg vader werden of met een crimineel verleden. Ga zo maar door.

Veel van hen hebben zoveel talent dat ze met gemakt bij een hooggeplaatste college kunnen spelen en in de toekomst professioneel kunnen basketballen. Fysiek lukt het allemaal prima. Atletisch, goede skills. Mentaal is het een ander verhaal. Nog niet klaar om die volgende stap te maken.

Met een coach die het uiterste van je vergt. Die staat te schreeuwen als een gek, maar vreemd genoeg nooit vloekt. John Mosley doet het niet om zijn spelers af te branden, maar om hen te laten realiseren dat dit echt hun laatste kans is. Met de juiste inzet, met de juiste mentaliteit krijgen zij een beurs en een vooruitzicht op een positieve toekomst. Niet alleen voor basketbal, ook om een opleiding af te ronden.

Het fascineert mij dat een man als Mosley al zijn energie er ingooit om voor deze achtergestelde jongeren de laatste houvast te zijn. De laatste baken om hen op het juiste te pad te houden. Soms met te veel woorden. Was hij mijn coach geweest, weet ik niet of ik het had geaccepteerd. In het begin is het wennen. Uiteindelijk gaan al zijn spelers van hem houden en komen zelfs voor een tweede jaar terug.

Wil je een lesje nederigheid? Kijk dan eens naar beide seizoenen van ‘Last Chance U’. Oprecht de moeite waard om te zien. En eerlijk is eerlijk: soms komt er best goed basketbal in beeld. Allemaal dankzij John Mosley.