1982

In 1982 werd ik samen met mijn broer in het mooie Zwolle op de wereld gezet. 230 kilometer verderop was een kleine, sportieve, moedige vrouw bezig met de voorbereidingen mijn huidige basketbalclub te starten in Meerssen. Alleen daarom is 1982 al een geweldig bouwjaar.  

Weg onder de vleugels van de grote Omnivereniging Volharding om zelfstandig verder te gaan als BC Dunatos. En nu veertig jaar verder is deze club nog steeds een bloeiende club, die het thuis is geworden van veel basketballers. Basketballers die vrienden zijn geworden, die lief en leed met elkaar hebben gedeeld en die (soms letterlijk) familie van elkaar zijn geworden.

Ik ben heel trots om onderdeel hiervan uit te maken, ook al ben ik een redelijke buitenstaander. Ik vind het knap dat een basketbalvereniging als Dunatos de tand des tijds heeft door staan. Als je weet hoeveel clubs er in het verleden waren en hoeveel er daar nog van over zijn in Limburg, dan is deze prestatie bijzonder knap.

En dat moet gevierd worden. Want wie jarig is trakteert. Komende zaterdag is er een grote jubileum dag met clinics voor de jeugd, een wedstrijd tussen jonge talenten en wedstrijden tussen oud-leden en huidige teams (zowel dames als heren). De avond wordt afgesloten met een geweldig feest. Uiteraard kan ik dat nu nog niet weten, maar de feesten bij Dunatos zijn doorgaans geweldig. Daar zal deze geen uitzondering op zijn.

Via deze weg maak ik een diepe buiging voor Vicky Verstappen. Wij hebben elkaar een aantal keren gesproken voor mijn boek over Dunatos. En ik hoop dat wij dat nog vaker gaan doen. Het was tot nu toe een voorrecht. De passie voor Dunatos, de geweldige verhalen, maar vooral de trots voor de vereniging. Terecht dat zij dit jaar een local legend is tijdens het 75-jarig bestaan van de NBB.

Het boek staat even on hold, maar ik hoop zaterdag nieuwe verhalen en inspiratie te kunnen verzamelen om het project weer verder op te pakken. En Vicky haar levenswerk aan het papier te mogen toe vertrouwen. Wat begon als een droom van één persoon is gegroeid tot een veilige, sportieve plek voor velen. Ik hoop dat Dunatos nog heel lang mag bestaan. Op naar het 50-jarig jubileum!