F*ck Phoenix

Ik haat ze. Het hele seizoen was er alleen maar liefde, maar nu haat ik ze. Sinds ik in 1992 fan werd van de Phoenix Suns, zit ik al te wachten op een kampioenschap. Een aantal keren waren wij heel dicht bij (1993 en 2021), maar nog nooit had ik er zoveel vertrouwen in als dit jaar. We eindigden dit seizoen op de eerste plaats in de NBA. Dit was ons seizoen.

En dan… laten we ons in de tweede ronde van de playoffs uitschakelen door een Sloveen omringt met driepuntschutters. Ik haat ze. Hoe heeft dit in vredesnaam kunnen gebeuren. Gelukkig gebruikten de spelers geen excuses (maar tussen neus en lippen door kwam deze wel op tafel). Ayton had slechts 17 minuten gespeeld in verband met interne issues. Hij heeft nog steeds niks van zich laten horen. Chris Paul speelde na de eerste twee wedstrijden met een bovenbeenblessure. Er werd een double team op Devin Booker gespeeld. En de Suns werden in de pan gehakt.

We hebben gefaald! Het had niet gehoeven. Er zijn meer dan drie spelers, maar niemand gaf thuis. Hooguit Cameron Johnson (topscoorder met 12) Landry Shamet en Ish Wainrigt, van wie je het niet verwacht. Waar waren Bridges, Crowder, Payne, McGee en Biyombo? Waarom lieten we ons afdrogen met 33 punten? En dan mogen wij blij zijn dat wij het vierde kwart nog wonnen.

Ik haat ze. Ik heb zo uitgekeken naar de Western Conference halve finale. Waarin de Suns Golden State van de mat zou gaan vegen. Maar nu staan die cowboys uit Dallas op onze plek. En werden zij in de eerste wedstrijd afgedroogd. Vooral omdat hun wapen (de driepunter) er nu ineens niet in wilde vallen. Omdat Dončić nu ineens niet zijn avond niet had. Wat een f*ckzooi. (Dallas verloor ook de tweede wedstrijd, maar ik denk dat het een spannende serie gaat worden.)

Maar ik ga mijn tranen drogen. Genieten van de wedstrijden die er nog op het programma staan. Ik spring tijdelijk op de Heat-bandwagon (omdat ik denk dat zij kampioen worden en in het oosten spelen), om mij daarna klaar te maken voor het nieuwe seizoen. Voor nu: f*ck Phoenix Suns.

De liefde blijft en volgend seizoen zal ik weer het hardst voor mijn eigen team juichen. Want er komt een dag dat Phoenix kampioen zal worden. Op die dag zullen mij jaren trouwe dienst beloond worden. I love you Phoenix Suns!