Niks is ergerlijker dan een scheve basket. Een ring die naar achter of voren buigt of juist iets te veel naar links of rechts. Ook erger ik mij aan ovale varianten (vooral op pleintjes). Jaren train je op een basket die perfect is, qua hoogte, qua vorm. Je past er je schot op aan. Zodra er dus een afwijking is, merk je dat meteen. Afschuwelijk.
In de wedstrijd tussen Dallas en Philadelphia constateerde Luka Doncic na een driepunter dat er iets mis was met de basket. Dat terwijl hij de bal gewoon raak schoot. De ring werd gecontroleerd met een waterpas en het klopte: hij was iets scheef. Een klein verschil kan al invloed hebben op je hele spel. Omdat het niet ter plaatste gemaakt kon worden, moest er een compleet nieuwe basket de zaal ingereden worden. Het duurde 45 minuten voor de spelers weer verder konden.
Materiaal is het belangrijkste onderdeel van het spel. Je kunt er voordeel uithalen. Na de intrede van de kunststof borden, speelden wij in Hoogeveen nog jaren met houten versies. Wij wisten niet anders, maar tegenstanders hadden er elke keer weer moeite mee. Wij wonnen er heel veel wedstrijden door. Thuisvoordeel in optima forma.
Zelfs een vloer kan invloed hebben. Sommige houten vloeren veren zo mee dat de bal bijna niet stuitert. Het ritme van je dribbel is anders dan je gewend bent. En net die clubs hebben dan ook nog basketballen van een vreemd merk, waardoor je, je 40 minuten lang kunt ergeren aan de omstandigheden. Of de zaal is zo klein dat een klimrek of tribune de zij/achterlijn vormt. Gevaarlijk en het remt je af.
Tip: laat je er niet door kennen. Als basketballer moet je kunnen presteren onder alle omstandigheden. Aanpassen naar de materialen waarmee je te maken krijgt. Een kleine knop in je hoofd die je om kunt zetten. Visualiseren dat je speelt op thuisgrond. Mij lukte dat heel erg goed. Uiteraard heb ik mij ook wel eens gestoord. Want eerlijk is eerlijk uiteindelijk is er niks ergerlijks dan die scheve basket.
