Untold

De man voor mij zit ongemakkelijk te schuiven op zijn bank. Zijn kleine, bruine kraaloogjes kijken mij niet aan. Schaamte en verdriet verraden spijt voor wat hij mij heeft aangedaan. Vanwege een roekeloze actie bezorgde hij mij het dieptepunt in mijn basketballeven. Nooit sprak ik er met iemand over.

Deze Metta World Peace (voorheen Ron Artest) besluit om op 19 november 2004, tijdens de wedstrijd Pistons tegen Pacers, de tribunes van The Palace in Auburn Hills in te vliegen, nadat een thuisfan een biertje op hem heeft gegooid. Het begin van één van de grootste gevechten ooit in de professionele sport: Malice at the Palace. Ongeregeldheden tussen fans en spelers. Op de tribune en op het veld. Ik lees het nieuws een dag later met tranen in mijn ogen. Hoe kan dit gebeuren?

Mijn basketbalwereld staat die dag voor even stil. Het is de eerste, en tevens laatste keer, dat ik overweeg te stoppen met de sport die langzamerhand mijn hart heeft gewonnen. Juist Artest leert mij, om als talentloze aanvaller, alles op alles te zetten en verdedigend te pieken. Ik krijg elke wedstrijd één opdracht: verdedig de spelverdeler full court. Hiermee spiegel ik mij aan hem door nooit en te nimmer op te geven. Word ik gepasseerd, dan zorg ik er voor binnen no time de tegenstander het weer lastig te maken.

Zijn harde manier van verdedigen spreekt mij aan. Opgegroeid in Queens New York, leert hij al snel dat er twee opties zijn om uit ‘the hood’ te ontsnappen: drugs of basketbal. Ook mag je niet met je laten sollen en vecht hij soms letterlijk voor zijn leven, om zichzelf en zijn ‘brothers’ te beschermen. Niemand weet dat ik altijd een groot fan van Ron Artest ben geweest.

Tot aan vandaag heb ik veel over het voorval gelezen. Eindelijk krijg ik dankzij de Netflix docuserie ‘Untold’ antwoord op veel vragen. Andere dingen zullen nooit verteld worden. Omdat één van de hoofdrolspelers, voormalig NBA President David Stern, niet meer onder ons is. Hij neemt rigoureuze beslissingen zonder met andere mensen te overleggen. Beslissingen die grote gevolgen hebben voor Artest, een aantal van zijn medespelers en voor de hele NBA.

Door mentale problemen knapt er iets bij Artest en telt voor hem alleen maar de code van de straat. Hij rent de tribune in en slaat de fan die hij verdenkt, maar het is de verkeerde. Artest wordt op de tribune bijgestaan door Stephen Jackson (opgegroeid met dezelfde regels) en later op het veld door Jermaine O’Neal.

Na het zien van Untold, neem ik de excuses van Metta World Peace aan. Los van het feit dat ik zijn actie afkeur, begrijp ik nu beter wat er die dag met hem is gebeurt. En wordt het voor mij weer eens duidelijk dat wij mensen niet alleen kunnen beoordelen op hun gedrag. Het zijn de niet vertelde verhalen die hen vormen.