Oude Liefde Roest Niet

Zodra ik uit mijn auto stap zie ik de eerste bekende gezichten. Alsof het gisteren was. Ik mag mee doen met de tweede editie van Triple Threat Trainingsweekend georganiseerd door mijn oude club Be Quick ’28. Waren we vorig jaar in Mierlo, nu mogen wij aantreden in het enige echte Papendal.

Voor mij is het een weerzien met oude bekenden en een weekend lang basketballen. Zonder een hele samenvatting te schrijven: het was wederom episch. Chapeau aan de organisator! Ondanks dat ik de jongens maar één keer per jaar zie, voelt het vertrouwd als vanouds. Ik besef gelijk waarom ik basketbal technisch daar in Zwolle mijn beste en mooiste jaren heb gehad. Als speler, maar ook als coach. Een aantal van de mannen heb ik mee samen gespeeld en een groot deel heb ik training mogen geven. Oude liefde roest niet.

De twee clinics die worden gegevens zijn heel verschillend. Op vrijdag neemt Galdino Haimé ons mee in zijn wereld van freestyle basketball. Naast dat hij zijn kunsten toont, laat hij vooral zien dat je door creativiteit in oefeningen plezier blijft houden in basketbal. Hij heeft van zijn passie zijn werk gemaakt en weet dit op een aanstekelijke manier over te brengen (misschien dat het mij ooit ook lukt, maar dan als basketbalschrijver?).

Op zaterdag vertelt Drago Pasalic zijn verhaal. De center die net was gestopt bij Leiden, kreeg tijdens het hardlopen een hartaanval. Een meisje van 23 stopte de auto en reanimeerde hem. Als zij niet was gestopt, was hij er niet meer geweest. Naast de nuttige training geeft hij ons mee alles uit elke dag te halen. Voor je het weet is het voorbij. Twee mannen, twee verhalen, twee keer geïnspireerd!

Naast de clinics hebben we lekker gegeten, gedronken, gefietst en gewandeld. De kracht van Be Quick blijft gezelligheid en vriendschap. Dat was het hele weekend te merken. Op het veld gaat het er af en toe hard aan toe, maar buiten het veld is iedereen dikke vrienden.

Toch was mijn hoogtepunt de tijd die ik met mijn roomie door mocht brengen. Ik zie mijn beste vriend Ahmed niet vaak, maar wij hebben op Papendal wat tijd in kunnen halen. Daarom wil ik afsluiten met een bedankje aan hem. Bedankt dat jij er altijd voor mij bent! Bedankt voor onze bijzondere vriendschap!