NBA 2K

Sinds ik een paar jaar geleden mijn XBOX 360 van de hand heb gedaan, speel ik geen NBA 2K meer. Vind ik jammer, want niks is vermakelijker dan op regenachtige dagen als de afgelopen weken een paar uurtjes te gamen. Op mijn verlanglijstje staat dan ook de nieuwe XBOX aan te schaffen, zodra deze weer leverbaar is. Het eerste spel dat ik erbij koop is uiteraard NBA 2K22.

Elk jaar tijdens de zomer is het één van de spaarzame hoogtepunten wanneer Ronny 2K bekend maakt hoe hoog iedere spelers is ingeschaald in het inmiddels fameuze spel. En elk jaar ontstaat er discussie omdat veel spelers het niet eens zijn met hun grade. De vraag is: schalen de mannen van 2K de spelers verkeerd in of overschatten de NBA-spelers zichzelf?

Wanneer zelfs je vrouw er zich mee gaat bemoeien, dan is het toch ver gekomen. Ach ja, het gaat dan natuurlijk wel om Bradley Beal, die 89 als waardering kreeg. Heel eerlijk: zijn vrouw heeft wel vaker wat geroepen via Twitter om haar man (on)terecht te verdedigen. Ik denk alleen waarom kan Beal niet voor zichzelf opkomen?

Snel door het lijstje gekeken, denk ik dat 2K het dit jaar prima heeft gedaan. Het is simpel gezegd data verzamelen deze in het systeem gooien en dan berekend deze het eindcijfer. Misschien soms een beetje getweaked, maar dat moet kunnen. Er is in deze editie niet één speler die er boven uit steekt. De echter toppers krijgen allemaal 96, de tweede garnituur 95, enzovoorts. Volgens mij goed zoals het is.

Wanneer ik mijn XBOX heb, dan ga ik uiteraard gelijk met Phoenix spelen. Net als ik altijd heb gedaan. Phoenix is dus ook al een paar keer kampioen geworden in de virtuele wereld. Lukt het in het echt niet, dan kan 2K je toch het gevoel geven dat alles mogelijk is. Heerlijk!

Daarnaast is het de enige plek waar ik zelf in de NBA kan spelen. Mijn alter ego Richard Fields (deze kies ik omdat de commentator dan mijn naam kan omroepen) zal ook dan weer geboren worden. Op naar alle mogelijke awards die er zijn. Op de TV wordt mijn droomwereld, voor even werkelijkheid.