Eindelijk

EINDELIJK! Na elf jaar wachten spelen mijn Phoenix Suns eindelijk weer playoffs. Niet via het play in tournament (wie dat bedacht heeft zou ontslagen moeten worden), maar rechtstreeks geplaatst. Sommige critici zeggen dat het geluk is. Als je zo speelt het hele seizoen door, dan is dat geen geluk. Dan is het verdiend. Ze staan niet voor niets tweede in de Western Conference en in de hele NBA. Dat is gewoon goed gedaan!

Ik ben trots! Vanaf de befaamde bubble vorig seizoen in Disney Land spelen ze op een hoog niveau. De risico’s die general manager James Jones heeft genomen, blijken de juiste te zijn geweest. Toen hij net begon in zijn functie werd hij bekritiseerd vanwege domme beslissingen. Achteraf heeft hij de goede keuzes gemaakt.

Het begon in 2015 toen Devin Booker werd gedraft (hier was Jones niet verantwoordelijk voor). Het eerste puzzelstukje. Met de toevoeging van coach Monty Williams zijn de Suns van één van de slechts verdedigende teams gegroeid naar één van de best verdedigende teams. Voeg daar de komst van Chris Paul, Jae Crowder en de groei van Deandre Ayton, Mikal Bridges en andere jonge gasten aan toe. Zie daar waar mijn team nu is!

2010 was de laatste keer. Een team met Steve Nash, Amare Stoudemire en Grant Hill. Ze verloren met 4-2 van de latere kampioen LA Lakers met Kobe en Pau Gasol in de gelederen. In de Western Conference Finals. Daarna ging het bergafwaarts. De toppers vertrokken en het management kreeg het niet voor elkaar een goed team te bouwen. Eindelijk schijnt er licht aan het eind van de tunnel.

Nog even het reguliere seizoen afmaken. En dan kan ik eindelijk de Suns weer zien shinen in de playoffs. Ik kijk er heel erg naar uit! Ik ben heel benieuwd hoe ver zij gaan komen. Hopelijk snoeren zij die critici de mond en pakken zij de titel. We zijn er nog lang niet en hoogmoed komt voor de val. Het zal mij niet verbazen dat zij heel ver gaan komen en de wereld gaan verrassen.