Cinderella Suns

Een sprookje dat is het! Normaal geloof ik niet in sprookjes, maar deze keer is het anders. Mijn Phoenix Suns staan halverwege de competitie op een tweede plek in de Western Conference (en over de hele NBA). Wie had dat ooit kunnen denken. Natuurlijk lieten ze in de bubble vorig jaar al een voorbode zien. Blij dat zij die vorm dit seizoen doortrekken.

Wat is dan het grote geheim? Ik denk Monty Williams. De coach zorgt er voor dat er echt een team staat. Waar Phoenix in het verleden niet bepaald bekend stond om hun verdediging, is hij er in geslaagd zijn ploeg juist daar te versterken. En hoe! De Suns zijn het derde best verdedigende team in de NBA.

Een andere reden is de toevoeging van Chris Paul. Hij laat maar weer eens zien hoe goed hij is, maar vooral het belang van een goede point guard. Het leidt het team uitstekend. Daar waar nodig scoort hij zijn punten en anders deelt hij de passes uit. Zijn bijdrage in de ontwikkeling van jonge gasten als Booker en Ayton is van onderschatte waarde. Paul communiceert heel goed en is daarom de glue guy zowel in de aanval als de verdediging.

Uiteraard kan niemand om Devin Booker heen. Hij is al jaren mijn favoriete speler. Hij wordt steeds beter. Aanvallend bijna niet te stoppen, omdat zijn arsenaal super uitgebreid is. Inside, outside, midrange. Booker kan alles. En dan is hij nog maar 24.

De kans dat de Suns dit jaar kampioen worden is niet zo groot. De stappen die ze echter dit jaar maken, zullen er voor zorgen dat er voor een fan als mij de komende jaren veel te smullen valt. En denk ik oprecht dat zij de komende jaren in de top mee gaan doen. Ze zijn nog een superster of veteraan verwijderd van supremacie. Misschien kan LaMarcus Aldridge alvast een handje helpen.

Sinds 1992 ben ik fan van de Suns. Stiekem hoop ik natuurlijk op een wonderschoon einde van het sprookje en worden zij dit jaar voor het eerst in hun bestaan kampioen!