NBA JAM

Er was een tijd dat mijn broer en ik heel graag bij onze oma logeerden. Natuurlijk omdat het gezellig is een nachtje bij oma te zijn, maar stiekem ook vanwege de Super Nintendo van mijn oom die nog thuis woonde. Donkey Kong was zijn favoriete spel. Wij waren echter maar geïnteresseerd in één game: NBA JAM.

Twee tegen twee basketbal waarin alles overdreven is. De spelers met te grote hoofden, de schoten van te ver en de super dunks. Vooral om het laatste was het ons te doen. Altijd wachten op het mooiste moment, wanneer je on fire was! De schoten gingen er altijd in, de spetter dunks werden acrobatischer. Ik steevast met de Phoenix Suns. Mijn broer met de Charlotte Hornets.

Die Charlotte Hornets is de reden dat ik bij NBA JAM uit kom. Mocht er een nieuwe versie komen van het spel, dan zou ik zo maar eens kunnen switchen van team. Niet omdat ik fan ben van de Hornets. Zij hebben nu een duo dat perfect samen in het spel past. LaMelo Ball en Miles Bridges zorgen elke wedstrijd wel voor highlights. Alley Oop dunks die perfect in NBA Jam zouden passen.

Samen met onder andere Gordon Hayward en Terry Rozier verrassen de Hornets de kenners met een zevende plek in de Eastern Conference. Naast vele hoogte punten is vooral het samen spel, aanvallend gezien, mooi om naar te kijken. Het was jaren het lelijke eendje van de competitie. Met de komst van nieuw spelers worden ze langzaam een mooie zwaan.

Wanneer rookie LaMelo zijn groei doorzet, de kern van het team bij elkaar blijft en zij wellicht nog een superster kan toevoegen, dan kan Charlotte uitgroeien tot een topper in de NBA. De eerste stap zal de zoektocht naar een goede center zijn. Is André Drummond niet beschikbaar?

Ik vind het in ieder geval mooi dat er weer een team aan de deur klopt. Moeten ze mij alleen beloven, wel de hoogtepunten te blijven tonen die ze nu laten zien. Dan kan ik af en toe nog even terug dromen naar vroeger. BoomShakaLaka!