Kunst met de Hoofdletter J

Voor een schrijfwedstrijd over kunst heb ik vandaag onderstaand stuk opgestuurd. Ik wil hem graag met jullie delen. Basketbal is voor mij de grootste kunstvorm ter wereld.

Het scherm toont flitsende beelden. Ik weet dat ik naar de televisie kijk, maar het lijkt een schilderij. Een schilderij met de titel “The Last Dance”. Ik voel de sensatie in mijn lijf als ik het aanschouw, terwijl ik het zo vaak heb gezien. Veel mensen kenden deze sensatie nog niet tot ze er in april mee werden geconfronteerd. Een cadeautje van Corona om het publiek te amuseren tijdens moeilijke dagen. Niemand wist voor die tijd dat je kunst kunt bingewatchen.

“The Last Dance”. In tien afleveringen krijgt de kijker een inzicht in de succesvolle jaren van de Chicago Bulls, met centraal het laatste seizoen 1997/1998. Het vertoont de carrière van Michael Jordan en andere prominente deelnemers aan deze successen. Zonder zijn medespelers was Jordan niet zo succesvol geweest. Zonder Jordan hadden de andere nooit gewonnen.

Michael Jeffrey Jordan veranderde basketbal. Hij verhief de sport tot kunst. De sport waar ik 25 jaar geleden verliefd op werd. Niemand zo fanatiek als Jordan. Die niet alleen voor zichzelf barbaars was, maar ook voor zijn medespelers. Je best doen was niet genoeg. Jordan was voor mij een groot voorbeeld. Ik probeerde de kunst van hem af te kijken.

Jordan kan vergeleken worden met een schilder. Voordat een wedstrijd begint, zijn de contouren op papier gezet. Wanneer het spel begint wordt met creativiteit en sierlijkheid de accenten getekend. Aan de hand van Jordan. Hij weet wat het eindresultaat gaat zijn. Hij zet de lijnen verder uit en het verloop van de wedstrijd kleurt het geheel in. Tot Jordan er op het laatste moment met een winnend schot een handtekening onder zet.

Niet voor niets werd “The Last Dance” één van de best bekeken Netflix series van 2020. Iedereen werd betoverd door Jordan. Iedereen had het er over. Op het werk, waar niemand zich interesseerde in basketbal, wist ineens iedereen alles van de sport. Ineens waren ze vroeger allemaal fan van de Bulls geweest.

Ik zie het anders: de leken hebben nu past kunst ontdekt. Waar ze voorheen naar een schilderij keken en er niks in zagen, heeft “The Last Dance” hen onderwezen in hoe ze naar basketbal kunnen kijken. Met Jordan in de hoofdrol. Kunst met de Hoofdletter J.