Lieve lezers schrik niet. Dit is geen vergissing. Vandaag even geen basketbalgeneuzel, maar een blog aan mijn zus en broer. Ja die broer waar ik mee samen heb gespeeld en mijn zus die onze super fan was. Vandaag stap ik even van het veld.
Lieve zus en broer,
Al jaren vieren wij onze verjaardagen samen, maar dit jaar even niet. Het is niet anders. Jullie hebben geen kaartje van mij ontvangen. Dit heeft niets met Corona te maken. Ik wil jullie op een andere manier verrassen. Vandaar deze blog aan jullie.
Wij zijn niet de broers en zus met een super hechte band. Heel lang heb ik dat graag gewild. Dan zag ik andere mensen om mij heen die het wel hadden en wenste ik het mezelf ook toe. Maar ik zou jullie voor helemaal niemand in willen ruilen. Voor mij is het belangrijkste dat “when the shit hits the fan” wij er altijd voor elkaar zullen zijn.
Ik was en ben heel trots op jullie. Vroeger was ik stiekem jaloers op jullie creativiteit. Jullie kwamen thuis met de mooiste kunstwerken. En ik had mijn creatieve talent nog niet ontdekt. Ik keek altijd tegen jullie op als mijn grote zus en grote broer. Misschien kwam dat ook omdat ik heel lang niet zo lang was.
Wanneer ik nu naar jullie kijk, zie ik twee mooie mensen die alles op de rit hebben. Allebei met een heel eigen karakter. Maar stiekem lijken wij meer op elkaar dan wijzelf soms denken. Volgens mij hebben papa en mama het goed gedaan! Zijn wij alle drie goed gelukt.
Ik heb heel lang nagedacht over een cadeautje. Wat geef je aan iemand die alles al heeft. Het enige wat nu ontbreekt is de gezamenlijke gezelligheid, omdat ik nu eenmaal niet in de buurt woon. Daarom stel ik voor om straks, wanneer het weer kan, eens goed bij te praten tijdens een etentje met z’n drietjes. Natuurlijk op mijn kosten.
Ja ik ben eerlijk, soms mis ik jullie. Aan de andere kant weet ik, dat er nog voldoende tijd aan komt om het weer in te halen. We hebben gewoon heel even geduld nodig.
Via deze weg (nog) van harte gefeliciteerd! Op nog vele mooie, gezonde en gelukkige jaren (samen).
Ik hou van jullie!
Dikke kus Richard
