Saamhorigheid

Allereerst bedankt! Bedankt aan de jongens van mijn club die voor mijn nichtje in Drenthe een echt Limburgse uitspraak inspraken. Het is een klein gebaar, maar het kleine gebaar was voor het meisje een grote verrassing. Voor een spreekbeurt heeft zij Limburg als onderwerp gekozen en mijn vriendin gevraagd iets Limburgs in te spreken. Na wat rondappen kregen wij van vrienden en basketbalvrienden voiceappjes terug. Het was voor niemand een verplichting, maar blijkbaar geen enkele moeite! Fijn!

Saamhorigheid verwacht je in deze tijd. Maar steeds meer mensen krijgen een kleiner lontje. Geïrriteerd om van alles en nog wat. Velen zijn het zat en kunnen gewoonweg het geduld niet meer opbrengen. Waar ik dacht dat de mensen in deze tijden zachter zouden worden, lijkt het gedrag steeds asocialer te zijn. Rekening houden met een ander zit er niet in. Dan denk ik: neem eens een voorbeeld aan mijn basketbalclubje.

Daar is zeker een gevoel van saamhorigheid. Ondanks de, voor iedereen, vervelende tijd proberen zij er het beste van te maken. Natuurlijk door waar mogelijk trainingen te faciliteren voor jong en oud (zolang het binnen de maatregelen past). En lukt het niet in de zaal, dan gaan we online. Bijvoorbeeld online Bingo’s en online quizzen. Ik moet bekennen, ik heb zelf nog niet mee gedaan. Het initiatief vind ik super. We houden elkaar in de gaten.

Nu de kerstdagen er in afgeslankte vorm aankomen, hoop ik ook op die saamhorigheid. Desnoods vieren we het feest online, wanneer wij graag met een heel groot gezelschap willen zijn. Het is verstandiger niet in een te grote groep samen te gaan zijn (al ben ik er bang voor dat het wel gaat gebeuren). Wat heeft dit met basketbal te maken? Op het oog weinig, alleen zou ik zo graag komend jaar weer normaal willen trainen in teamverband. Dat we weer volop de sport kunnen uitoefenen, de sport waar ik zoveel van houd.

En dat ik volgend jaar weer gewoon aan de kerstdis kan zitten met mijn nichtje uit Drenthe. Wie weet kan zij dan zelfs een klein beetje Limburgs tegen ons praten. Mede dankzij de saamhorigheid van de jongens van Dunatos.