NBA

De huidige tijd brengt veel ellende met zich mee. Het is niet meer zoals vroeger. We kunnen niet even snel op visite, met groepen afspreken in een restaurant en wanneer nodig een arm om iemand heen slaan wanneer deze dat nodig heeft. Of het ooit weer wordt zo als vroeger is nog maar de vraag, de kans is groot dat het nieuwe normaal dichter bij onze nieuwe wereld ligt.

Toch maak ik ook mooie dingen mee. Onze verhuizing naar Maastricht bijvoorbeeld. Ook al is de sfeer in de stad niet zoals hij moet zijn, het doet ons tot nu toe heel goed. Daarnaast ben ik door mijn Schrijfclub in contact gekomen met vrienden die ik al even niet meer had gezien. Twee wintersportmaatjes. Ieder bewandelt zijn eigen pad en daardoor kun je elkaar uit het oog verliezen. De opdracht was om met iemand te bellen/Skypen die je al heel lang niet had gesproken. De eerste twee namen die bij mij naar boven schoten waren Erwin en Karin.

Met beide bijna een uur gesproken. Herinneringen opgehaald en bijgepraat over de zaken die wij niet van elkaar weten. Ik vond het fijn om te horen dat ze beiden gezonde kinderen hebben en beide een gelukkig gezin om zich heen. En ik hoorde dat er nog meer kinderen op komst zijn. Het is grappig dat wanneer je met elkaar in gesprek bent het lijkt of je nooit uit elkaars leven bent geweest.

Het allerleukste: we hebben met elkaar afgesproken weer vaker iets te laten horen. Wanneer het weer kan, zullen we elkaar weer opzoeken. Zo heb ik ontdekt, dat in minder leuke tijden er hele leuke dingen kunnen gebeuren.

En daarnaast brengt Erwin NBA terug in mijn leven net nu het gestopt is. De namen van zijn drie kinderen beginnen met een N, een B en een A. Ik kijk er naar uit hen te leren kennen net als het zoontje van Karin.

In een aparte periode, kun je dus bijzondere dingen meemaken. Ik heb besloten mij op die bijzondere dingen te richten. Een lichtpunt in donkere tijden.