Wat moet ik nu? Al het basketbal ligt stil. Het NBA seizoen is afgerond, de nationale competities zijn onderbroken en ook regionaal wordt er niet gespeeld. Waar moet ik dan mijn inspiratie vandaan halen? Doemt er nu echt een zwart gat op, waar ik in dreig te kukelen? Ook het weer vandaag helpt niet mee. Ik krijg toch geen herfstdepressie? ‘Kom op Richard zit niet bij de pakken neer en stel je niet aan’, ik hoor het mijzelf hardop zeggen. En het klopt, er zijn genoeg basketbal gerelateerde zaken om over te schrijven.
Van uit de VS zullen veel speculaties komen over de mogelijke trades, free agency en de aankomende draft. Er zijn genoeg boeken te lezen, series en films te kijken of herinneringen aan vroeger om blogs mee vol te krijgen. Maar vandaag even niet. Waarschijnlijk is dit het besef dat basketbal heel even niet actief deelneemt aan mijn leven. En de kans is groot dat dit nog wel even zo blijft.
Toch zal ik mijzelf bij elkaar rapen en elke week mijn gedachten, ideeën en belevenissen met betrekking tot basketbal blijven delen. Vooral gericht op positieve gebeurtenissen, leuke dingen. Want in deze tijd hebben wij al negatief nieuws genoeg. Nu met het terugdraaien van de klok de dagen korter worden, we een eenzame kerst tegemoet zien, kan positivisme juist het middel zijn om er ons door heen te trekken.
2020. Wat een gek jaar. Een jaar dat voor veel mensen een zwart gat is geworden. Laten we hopen dat 2021 ons weer meer zonneschijn gaat brengen. Nog even volhouden. Dat we straks met z’n allen nog meer beseffen hoe dankbaar we mogen zijn met alles wat we hebben en dat we nog meer gaan genieten van de kleine dingen om ons heen. Zoals een potje basketbal.
Ik lees de bovenstaande alinea’s nog eens door en het lijkt of ik heel somber ben. Wees niet ongerust, dat ben ik zeker niet. Met mij gaat alles goed. Ik zit in een positieve flow. Ik spring over het zwarte gat heen en ga verder met waar ik was gebleven. De Visie Van Veldman blijven delen!
