Charismaloos

Charismaloos. Een woord dat niet in de Van Dale te vinden is. Maar mocht hij bestaan, dan stond de naam van Anthony Davis er bij. Een geweldige basketballer, maar met de uitdrukking van een visstick. Elke keer als ik hem zie, dan erger ik mij aan hem: een hand shake met LeBron, een gebaar dat hij maakt of een interview. Het lijkt allemaal nep.

Afgelopen maandag had ik het nog over Davis met mijn trainingsteamgenoot (ook een woord dat niet in de Van Dale staat) Ralph. Hij bevestigde mijn bevindingen. In de top vijf beste spelers zitten twee charismaloze spelers Davis en Leonard. Maar Leonard houdt z’n mond, heeft geen gekke gebaartjes, wil niet laten zien dat hij goed is. Anthony Davis is een LeBron James copycat.

LeBron startte met Taco Tuesday en wie zat er bij hem aan tafel… Davis. LeBron besloot geen boodschap achter op zijn shirt te zetten met een goed onderbouwde reden en wie volgde hem… Davis. Zijn bijnaam “The Brow” kreeg hij door zijn unibrow en onder die unibrow zit zijn duffe blik. Een blik die aan het observeren is wat LeBron doet, om het vervolgens te kopiëren.

Het is zelfs zo erg dat hij iemand heeft die hem kledingadvies geeft, omdat Davis niet weet wat hij aan moet trekken. Om dan vervolgens bij zijn laatste wedstrijd bij de Pelicans een T-shirt te dragen met “That’s All Folks” erop. Het toonde weinig respect voor de organisatie waar hij zijn carrière begon.

De kans is groot dat hij vannacht met de Larry O’Brien in zijn hand staat. Ik hoop het niet, maar mocht het zover komen dan is dat meer dan verdiend. Ook door zijn bijdrage, want Anthony Davis is een weergaloze basketballer. Uniek in zijn soort. Jammer dat hij blessure gevoelig is.

Ik gun hem het beste, want hij is gewoon één van de beste spelers op het moment. Alleen adviseer ik hem om opnieuw te gaan bouwen aan een imago. Eentje die past bij hem als persoon. Een charisma die uniek is en niet gekopieerd. Net zo uniek als zijn talent.