The Dragon

Ik heb altijd een zwak voor Goran Dragic gehad. De energie die hij brengt in het veld, het slimme spel. Het vermogen om te kunnen scoren in de bucket, maar ook met een mooi schot. Twee keer was ik teleurgesteld dat mijn Suns hem transfereerden naar eerst de Houston Rockets en de tweede keer naar de Miami Heat. Ondanks een aantal blessures die hij heeft gehad, speelt hij nu de sterren van de hemel met zijn huidige team in de play-offs. En ik kijk jaloers toe.

De opleving van Dragic in het reguliere seizoen was al hoopgevend. Vanaf de bank als zesde man, gaf hij de Heat scorend vermogen en daarnaast een goede spelverdeler om het “tweede” team aan te sturen. Vervolgens verving hij Kendrick Nunn in de basis, omdat Nunn een slechte herstart beleefde. Nu staat Dragic tegenover Kemba Walker in de finale van de Eastern Conference. Geheel verdiend.

De meeste ogen zullen gericht zijn op Jimmy Butler en Bam Adebayo. De rol van Goran Dragic is van niet te onderschatten waarde. De Heat is steeds de underdog in de play-off ronden die ze hebben gespeeld. Tot nu toe laten ze echter geweldig spel zien. Eerst werden de Pacers op zij gezet, daarna de Bucks en nu staan ze 2-1 voor tegen de Celtics.

Ik zelf hoop dat zij in de finale komen te staan en daar de Lakers verslaan. Met een vooruitkijkende blik denk ik dat zij de ploeg zijn die het de Lakers het moeilijkst kunnen maken. Zo ver is het nog niet. De Lakers moeten eerst de stugge Denver Nuggets nog opzij zetten en ook de Miami Heat is nog niet langs Boston.

Een ding is zeker het gaat niet aan Goran Dragic liggen. Hij laat het niveau zijn wat hij zo vaak in internationale wedstrijden laat zien met de Sloveense ploeg. De Dragic in Orlando wordt dan ook met een knipoog FIBA-Dragic genoemd. Zijn echte bijnaam “The Dragon” is misschien voor de hand liggen, maar past precies bij hem. Hij schiet met vuur, zijn ogen spuwen vuur (fanatisme) en hij legt zijn tegenstanders het vuur aan de schenen. Wie weet naar een kampioenschap.