Weekendje Weg

Of het slim was of niet, het antwoord is waarschijnlijk niet. Maar leuk was het zeker. Een (trainings)weekendje weg met mijn oude club Be Quick ’28. Oude jongens krentenbrood. Het leek of ik nooit was weg geweest, het warme onthaal, de bekende gezichten, maar ook een aantal nieuwe bekenden. Onder de noemer Triple Threat Trainingsweekend, georganiseerd door Mister ISO ball himself de heer Baars. Goede georganiseerd. Chapeau!

Waarom was het niet slim? De anderhalf week ervoor zijn mijn vriendin en ik bezig geweest met onze verhuizing naar de mooiste stad van Nederland, Maastricht. En bij een verhuizing komt altijd meer kijken dan van te voren gepland, met de bijkomende vermoeidheid. Het voordeel van even door doen (met de hulp van mijn ouders) is dat wij wel helemaal over zijn. Wees gerust lieve lezer: ik blijf gewoon basketballen in Meerssen.

De reünie met mijn oude basketbalfamilie deed mij heel goed. Ook al was mijn niveau ver te zoeken, het liet mij zien waarom basketbal zo’n leuke sport is. Misschien gaat het niet eens om het spel zelf, maar vooral om de verbroedering en saamhorigheid van een groep gelijkgestemde individuelen. Samen genieten van dat wat ons verbind. De mooiste sport ter wereld!

Vooral de training van Noah Dahlmann (speler Landstede Hammers) was zeer inspirerend. Mental toughness werd er van ons gevraagd. En als team gaven wij die. Ook al was de clinic niet eens super intensief, dat ik er vandaag nog steeds spierpijn van heb zegt genoeg. Ouderwets pijn lijden.

Het weekend heeft mij veel inspiratie gegeven. Niet alleen om weer lekker te kunnen basketballen, maar ook voldoende stof om voor het schrijven te gebruiken. Een goede manier om een seizoen te beginnen. Waar het traditie is bij Dunatos om het seizoen met een kamp af te sluiten, is dit hoogstwaarschijnlijk de nieuwe  traditie van Be Quick. Ik kijk er in ieder geval naar uit dat het een jaarlijks evenement wordt.

Bedankt heren van Be Quick! Veel succes dit seizoen. Tot volgend jaar!