September

We moeten wachten tot september en dan mogen we weer de zaal in. Als het meezit. En als het tegenzit? Niemand heeft een antwoord op deze vraag. De regering biedt ons perspectief, zoals dat zo mooi genoemd wordt. Iets om naar uit te kijken. Hopelijk worden we niet blij gemaakt met een dode mus en moet er nog langer gewacht worden tot er weer kan worden gebasketbald.

Vanaf half maart zijn alle zaalsporten gestopt en straks een half jaar later kan er weer begonnen worden. Ik hoorde het tijdens de persconferentie, wist het eigenlijk al, maar toch was het een domper. Ik wil graag weer een balletje schieten met anderen. Veel activiteiten die door de diverse clubs zijn gepland worden afgelast. Teleurstelling alom, omdat het om activiteiten gaat waar lang naar uitgekeken werd.

Positieve kant van het verhaal is dat er inmiddels weer nieuwe initiatieven zijn ontplooid. Zo worden er online trainingen geven aan teams bij mijn oude club in Hoogeveen en bij mijn huidige club in Meerssen. Het is mooi om te zien dat de tools die worden gebruikt bij thuis werken, worden ingezet voor sportieve doeleinden. Zo blijf je sociaal verbonden en blijf je ook fit.

Het positiefst in deze periode is mijn oude club Be Quick ’28 in Zwolle. Zij hebben een trainingskamp opgezet voor de heren teams van de club (en eventueel oud leden als ik). Naast socializen staat het weekend vooral in het teken van één ding: basketbal. Of het de deelnemers gaat meevallen, valt te betwijfelen. Maar hoe beter het seizoen te starten, door even fanatiek drie dagen die verstijfde spieren weer te laten bewegen. Het enige voordeel: basketbal is net als fietsen, dat verleer je nooit.

Links om of rechtsom het begin, na zo’n lange periode met rust, zal voor iedereen lastig zijn. In je eentje trainen is natuurlijk niet te vergelijken met samen sporten. Het zal allemaal wat roestig zijn. Maar zodra we daar doorheen zijn, kunnen we harder shinen en genieten dan we ooit hebben gedaan.

Laat het maar heel snel september zijn!