We leven in vrijheid, al is daar op dit moment minder van te merken. Toch mogen wij blij zijn dat wij dit voorrecht hebben. Natuurlijk klagen we wat af met z’n allen, want het voelt alsof we opgesloten zitten. Sporten mag bijvoorbeeld alleen in bepaalde leeftijdscategorieën en alleen maar buiten. Wij basketballers moeten nog even geduld hebben voor wij weer de zaal in kunnen. Ja, ik baal mee. Maar helaas, het is even niet anders.
Waar grote competities definitief stop worden gezet, wordt ook dat stukje amusement van ons afgenomen. Hoe lekker zou het zijn nu even voor de TV weg te kijken en een wedstrijd te zien. Het zou een mooie afleiding vormen. Maar we moeten het doen met herhalingen of classics. Wat eigenlijk ook niet meer dan normaal is.
De NBA is allerlei opties aan het bekijken om toch door te gaan. Nu zijn ze aan het afwegen om het seizoen af te ronden in Disney World. Het pretpark heeft genoeg faciliteiten om een aantal wedstrijden op een dag te laten spelen. Daarnaast genoeg accommodaties om alle teams inclusief coaches, trainers en eventueel familieleden te herbergen. Maar of het echt gaat gebeuren, dat blijft de grote vraag.
Ondertussen worden voor sommige teams de trainingsruimtes weer geopend voor individuele trainingen. Omdat niet elke ploeg dit kan, zijn er ook spelers die de regels overtreden en in het geheim trainen op een publieke locatie. Erg stom. Ik begrijp dat ook zij de sport missen. Alleen is er op dit moment iets belangrijkers dan sporten. Waar ook ter wereld: heb nog even geduld.
Ja wij zijn opgesloten. Ja het voelt of onze vrijheid is afgenomen. En ja, het duurt allemaal te lang. Maar het enige wat wij nu kunnen doen, is netjes onze beurt afwachten tot wij weer mogen. Voor je het weet zijn wij alles wat nu gebeurt vergeten en gaan wij door mij het dagelijkse leven.
Daarom is het goed, voor ons Nederlanders, de komende twee dagen hier goed bij stil te staan. En ons te beseffen dat wij dankbaar mogen zijn voor onze vrijheid.
