Mijn levensmotto 20 jaar geleden: “Basketball is life, the rest is just details.” Het was basketbal voor en basketbal na. Alles in mijn leven draaide om basketbal. Nu ik ouder ben, is het slechts een detail geworden, omdat er simpelweg belangrijkere dingen zijn. Basketbal heeft mij wel heel veel gegeven. Een plek om met gelijkgestemden een passie te delen, een plek om even niet met andere dingen bezig te zijn en vooral een plek om even mijzelf te zijn. Daarnaast heeft het mij waardevolle vriendschappen gebracht.
Daarom was ik zeer emotioneel toen mijn beste (basketbal) vriend en zijn vriendin mij vroegen ceremoniemeester te zijn voor hun bruiloft. We hebben samen veel meegemaakt en zijn er, door dik en dun, altijd voor elkaar geweest. We steunden elkaar bij liefdesverdriet (ze boden mij zelfs onderdak); We hielpen elkaar met verhuizingen; Bij het verlies van zijn moeder, probeerde ik er voor hem te zijn. In zware tijden zijn we altijd het steuntje in elkaars rug. Uiteraard zijn wij er ook in goede tijden voor elkaar. En dat zijn er teveel om op te noemen. We hebben heel, heel veel samen gelachen, maar ook samen gehuild. En bovenal zijn wij elkaars adviseurs.
En ja; zo nu en dan hebben wij een fikse discussie. Buiten, maar nog vaker in het veld. Dit heeft nooit tot ruzie geleidt, omdat wij elkaar begrijpen. De Stockton en Malone van Zwolle. Onze basketbalpaden hebben zich inmiddels gescheiden door mijn verhuizing. De vriendschap is sterker geworden. Inmiddels hebben wij allebei de balans gevonden die wij nodig hebben. Ook omdat wij elkaar daar in hebben gestimuleerd.
Het raakt mij dat zij mij voor hun speciale moment hebben gevraagd. Voor mij een teken dat voor ons beide deze vriendschap zeer waardevol is. Het duurt nog even, maar wanneer de dag is, hoop ik dat het een dag gaat zijn die zij nooit meer zullen vergeten. Wellicht komt de basketbal ook nog wel even voorbij.
En Ahmed: bedankt voor de jarenlange vriendschap! Blij dat jij er bent en hoop dat wij nog heel veel mooie momenten samen gaan beleven!
