Knak!
De beelden gaan door merg en been. Twintigduizend toeschouwers in het Moda Center in Portland trekken wit weg. Met de hand voor hun mond of voorover zittend, om weg te kijken van het drama beneden op de speelvloer. Ik zie het thuis vanaf de bank. Net of het mij overkomt.
Even daarvoor is de lawaaiige mensenmassa nog luid de Portland Trail Blazers aan het toejuichen. Nu is het muisstil. De tegenstander, Brooklyn Nets, lopen in hun zwarte tenue naar hun bank. De emoties zijn van de gezichten af te lezen.
De thuisploeg kijkt radeloos voor zich uit. De spelers kunnen niet geloven wat er zojuist is gebeurd. Zij begraven hun gezicht achter het witte tenue met zwarte en rode strepen. Je ziet de gedachten door hun hoofd flitsen. Een heel jaar hard werken in één seconden weg. Een drama voor de ploeg, een nog groter drama voor de getroffen speler.
Onder de basket ligt the Bosnian Beast. Een geblokte mastodont van 2.11 meter en 127 kilo. Zijn opgeschoren donkere haren en vlasbaardje, lijken nu nog donkerder door zijn lijk bleke gezicht. Zijn hoofd is bedekt met zweetdruppels. Wanneer Jusuf Nurkic naar beneden kijkt, ziet hij zijn witte Nike schoen met rode veters onder aan zijn linker been bungelen. Zijn hoge witte sok bedekt een uitstekend bot net boven de enkel.
In de tweede verlening van de spannende wedstrijd, met nog 2 minuut 22 te gaan, probeert Nurkic een misser van zijn teamgenoot te corrigeren. Te midden van vier tegenstanders tikt hij de bal naar de basket. Hij springt niet eens hoog, maar komt zeer ongelukkig terecht. Het gevolg is een dubbele beenbreuk. Zowel het scheen- als kuitbeen gebroken. Einde seizoen. Waarschijnlijk ook het volgende.
Ondanks de overwinning met mooie statistieken voor de reus, 32 punten en 16 rebounds, is niemand in Portland blij. De Blazers moet verder zonder één van hun steunpilaren. Kansen op succes zijn enorm geslonken. Maar zoals het veel gebruikte gezegde in de Amerikaanse sport luidt: “It ain’t over till the fat lady sings!” Het is pas voorbij na het laatste fluitsignaal. Laten we hopen op succes voor de Trail Blazers in de playoffs. “Lets go Portland!”
Richard Veldman
Basketbal blog door Richard Veldman 